فهرست مطالب

صلاحیت‌های کوچ

سلام ماهانی عزیز. توی این مقاله قصد داریم صلاحیت‌ها و شایستگی‌های یک کوچ رو در فرآیند کوچینگ بررسی کنیم.

فدراسیون جهانی کوچینگ، بر طبق اصول اخلاقی و آیین نامه تربیت مدرس و کوچ، اصولی را معرفی می‌کند که ما به آن‌ها صلاحیت‌های کوچ می‌گوییم. صلاحیت‌ها و شایستگی‌های کوچ به زبان ساده، خصوصیاتی است که یک کوچ باید در طول فرآیند کوچینگ داشته باشد تا بتوان از او بعنوان یک کوچ حرفه‌ای یاد کرد. این گزینه‌ها و خصوصیات مربوط به بخش‌های مختلف کوچینگ می‌شود و هر کدام می‌تواند بحث‌های مفصلی داشته باشد که در طول مقاله بیشتر با آن‌ها آشنا می شویم.

هشت صلاحیت کوچ

صلاحیت‌ها و شایستگی‌های یک کوچ در روند کوچینگ، از طریق آئین نامه فدراسیون کوچینگ تعیین می‌شود. که در این مقاله سعی کرده‌ایم تمام صلاحیت‌ها را با توضیح کامل برایتان شرح دهیم.

رعایت اصول اخلاقی

اصول اخلاقی کوچینگ و مسئولیت‌هایی که یک کوچ در حوزه اخلاقی نسبت به مراجعین و فرآیند کوچینگ دارد، یکی از سرفصل‌های اساسی در مبحث کوچینگ است. از آنجایی که کوچینگ، یک ارتباط دو سویه بین مراجع و مربی هست، بحث اخلاق در ارتباط میان این دو نفر خیلی از اهمیت بالایی برخوردار است.

اما اصول اخلاقی‌ای که برای صلاحیت و شایستگی کوچ‌ها ارائه میشود، شامل چه مواردی می‌شود. بنیاد ICF که فدراسیون بین المللی کوچینگ می‌باشد، در این باب چارچوب‌هایی را تعیین کرده است که ما این چارچوب‌ها را به طور مفصل در مقاله اخلاق در کوچینگ برایتان ذکر کرده‌ایم، اما در اینجا نیز دوباره به هر کدام از این سرفصل‌ها اشاره‌ای خواهیم داشت.

  • گفت و گوی نتیجه بخش

اولین نکته‌ای که در بحث صلاحیت اخلاقی مطرح می‌شود این است که کوچ باید به مراجع، محیط برگزاری جلسه کوچینگ و فضای کوچینگ، احترام بالایی بگذارد و فضا را به گونه‌ای مهیا کند که مراجع احساس راحتی بکند و بتواند به بهترین شکل ممکن گفتگوی نتیجه بخشی را با کوچ دنبال کند.

  • ماهیت کوچینگ را نشان بده

دومین نکته مربوط به ماهیت کوچینگ می‌شود. اصول اخلاقی کوچینگ ایجاب می‌کند که یک مراجع در همان جلسات اول و ابتدایی به مفهوم و ماهیت کوچ آگاهی کامل پیدا کند. یعنی یک مراجع باید به خوبی بداند که کوچینگ به هیچ وجه مشاوره، هدایت یا رهبری نیست. و پروسه‌ای که کوچینگ طی می‌کند، پروسه‌ای است که بر روی توانایی فرد استوار می‌شود. خیلی‌ها مسئله کوچینگ را با تراپی یا با مشاوره اشتباه می‌گیرند و کوچ موظف است که این سو تفاهم را رفع کند و به مراجع آگاهی کامل بدهد.

  • شفاف باش!

مسئله بعدی در بحث صلاحیت‌های اخلاقی، مسئله قراردادها و شفافیت مالی است. یک کوچ موظف است که در این مورد، اصول مالی، اعتماد، احترام و عدالت را در بحث هزینه‌ها رعایت کند و جلسه کوچینگ را با معامله اشتباه نگیرد.

  • مرغ جبری را زبان جبر گوی

استفاده از یک زبان درست برای هر مراجع، صلاحیت دیگری است که در بحث شایستگی‌های اخلاقی مطرح می‌شود. ببینید، اگر می‌خواهید یک کوچ شایسته و برتر باشید باید به این نکته توجه کنید که هر مراجعی یک سبک از گفتگو را می‌پسندد و هر مراجعی نیاز به تکنیک‌های گفتگوی خاص و زبان خاصی دارد تا بتواند نتیجه درستی حاصل کند. پس این از شایستگی‌های یک کوچ است که بتواند به بهترین شکل ممکن راه گفتگو و تکنیک‌های مربوط به ارتباط گرفتن را با مراجع پیدا کند و آن‌ها را به اجرا بگذارد.

  • صلاحیت راز داری در  کوچینگ

بحث رازداری نیز یکی از مهم ترین نکاتی است که یک کوچ باید در مسیر کوچینگ به آن توجه داشته باشید. یک شایستگی و صلاحیت اخلاقی برجسته کوچ این است که هم در قرارداد و هم در طول جلسات به این نکته اشاره کند که تحت هیچ شرایطی گفتگوها به بیرون از جلسه برده نمی‌شود و هیچ مدرکی دال بر این گفتگو در جایی نشر داده نمی‌شود و به این گفته خود متعهد باشد. هر گونه تخطی از این اصل باعث می‌شود که مراجع نه تنها دیگر به کوچینگ اعتقاد و ایمانی نداشته باشد، بلکه ضربات بسیار بالای روحی را در این زمینه تحمل کند.

  • او را به کوچ دیگری معرفی کن!

و آخرین موردی که باید بسیار به آن توجه شود بحث انتخاب‌های مراجع است. اگر مراجعی انتخاب کند که با کوچ دیگری کار کند و یا شما بعنوان یک کوچ احساس کنید که مراجع شما نیاز دارد که با کوچ حرفه‌ای تری کار کند و فعالیت کند، این از وظایف اخلاقی شماست که او را به پیش آن کوچ بفرستید و این فرصت را از او دریغ نکنید.

صلاحیت بعدی‌ای که یک کوچ باید به آن توجه ویژه داشته باشد این است که در مسیر کوچینگ و بعنوان یک مربی باید نکاتی را رعایت کند که فرآیند کوچینگ در بالاترین سطح و با بهترین نتیجه صورت پذیرد. این فرآیند در نتیجه باید منجر به ایجاد تجسم و ذهنیت کوچینگ در فرد شود. هر میزان که شما بتوانید صلاحیت خود را در این بخش بالا ببرید، می‌توانید نتیجه بهتری در کوچینگ دریافت کنید.

  • فضای تصمیم گیری

اولین مسئله توجه به این نکته است که شما در زمینه انتخاب‌های مراجع خودتان به هیچ وجه مسئول نیستید، شما تنها فضای تصمیم گیری را ایجاد می‌کنید و همین مبحث منجر به یک انتخاب از سوی مراجع می‌شود. پس این مسئله را باید به مراجع انتقال دهید که در طی یک قرارداد رسمی، متعهد می‌شود که در صورت استفاده از کوچینگ، زمانی که به یک تصمیم و انتخاب رسید، عواقب آن با خود مراجع است. 

اما این نکته را فراموش نکنید که این مسئله بدین معنی نیست که هر تصمیمی که مراجع گرفت شما باید او را به حال خودش رها کنید. بلکه شما باید تا جای ممکن از هیچ آموزشی دریغ نکنید. تا در نهایت نتیجه و برایند کوچینگ یک برآیند مثبت باشد.

  • تمام تلاشت را بکن

مسئله‌ای که در بحث کوچینگ باعث می‌شود که صلاحیت یک کوچ تایید شود ذکر این نکته است که یک کوچ تا جایی که امکان دارد، باید تمام تلاش خودش را برای رشد و توسعه مراجع انجام دهد و از هیچ کمکی دریغ نکند. علاوه بر آن باید به این نکته هم توجه داشته باشیم که به عنوان کوچ همیشه باید در مسیر مطالعه و رشد آگاهی باشید. یعنی تحت هیچ شرایطی نباید دست از مطالعه بکشید و باید روی کیس‌های مختلف، برنامه‌های مطالعاتی شخصی نیز داشته باشید.

  • مهارت در شیوه بازخورد

بعنوان یک کوچ، این شایستگی شماست که بتوانید رویکردها و تکنیک‌های درست را در زمینه‌ی شیوه بازخورد به مخاطب جستجو کنید و در این زمینه آگاهی بسیار بالا داشته باشید و به تک تک این اصول مسلط باشید. این کار لازمه تمرین و تجربه بسیار بالاست، اما همانطور که می‌دانید، زمانی یک کوچ می‌تواند به مهارت‌های کوچینگ تسلط پیدا کند که بتواند با بازخوردهای درست، مراجع را به مطلوب خودش برساند.

  • آعوش خود را بگشای

نکته بعدی درک درست از فرهنگ‌های مختلف و پذیرفتن آن هاست. طبیعتا همه مراجعین یک کوچ، از یک قشر و یک فرهنگ نیستند. کوچ بعنوان یک مذاکره کننده، باید تمامی فرهنگ را با آغوش باز بپذیرد و بدون هیچ قضاوت و تبعیضی با رعایت حدود فرهنگی دست به انتخاب شیوه درست برای مذاکره با مراجع بزند.

  • جور دیگر باید دیدید

صلاحیت بعدی‌ که باید یک کوچ در اختیار داشته باشد این است که تا جایی که می‌تواند از آگاهی خودش برای منفعت مراجع استفاده کند. در واقع یک کوچ تنها نباید به این مسئله فکر کند که قرار است پولی دریافت کند و مشاوره‌ای به شخص مقابل بدهد. بلکه یک کوچ، باید تا جایی که می‌تواند، مسیر‌های سود دهی و کسب منفعت را نیز برای مراجع خود باز کند.

  • مدیر باش

توانایی تنظیم جلسه و مدیریت آن، یکی دیگر از صلاحیت‌های یک کوچ است. یک کوچ باید این توانایی را داشته باشد که بدون هیچ مشکلی هر جلسه‌ای را با هر میزان از سختی و چالش مدیریت کند و از پس آن بر بیاید. در واقع یک کوچ می‌تواند با تعیین حدود گفتگو، یک جلسه کوچینگ بسیار عالی را برگزار کند.

  • صلاحیت برجسته کوچ

نکته بعدی‌ای که یک کوچ باید روی آن بسیار تاکید داشته باشد و یکی از صلاحیت‌های برجسته او محسوب می‌شود ذکر این نکته است که یک کوچ باید بتواند قبل از هر جلسه و در حین هر جلسه تا به جایی که ممکن است احساسات خود را کنترل کند و روحیه خود را آماده کند که جلسه در نظم روحی سطح بالایی برگزار شود.

  • کمک بگیر

و آخرین نکته این است که یک کوچ باید در شرایط مورد نیاز از منابع مختلف برای جلسه کوچینگ خود بهره بگیرد. خیلی زمان‌ها وجود دارد که کوچ از دیگر کوچ‌ها کمک می‌گیرد یا در صورت نیاز به استاد خودش مراجعه می‌کند. این مسائل از صلاحیت‌های یک کوچ است که بتواند برای نیازهای مختلف، منابع مختلف را نیز پیدا کند.

بیشتر بخوانید
کوچینگ فردی

تنظیم قرارداد و تعهد عملی به آن

یکی از مهم ترین بخش‌هایی که در بحث صلاحیت یک کوچ مطرح می‌شود، بحث تنظیم قرارداد است. وقتی که یک مراجع به یک کوچ مراجعه می‌کند و از او درخواست می‌کند که وارد جلسه‌های کوچینگ شود، یک کوچ موظف است که با او قرارداد تنظیم کند. قرارداد کوچینگ باید شامل گزینه‌های زیر باشد:

  • محل برگزاری کوچینگ
  • نوع کوچینگ
  • پروسه کوچینگ
  • برنامه‌های مورد اجرا در کوچینگ
  • هدف‌های برگزاری جلسات کوچینگ
  • هزینه جلسات کوچینگ
  • تعداد جلسات کوچینگ

همچنین در کنار موارد فوق باید یک سری از مسائل دیگر نیز در قرارداد ذکر شود.

  • کوچینگ تراپی

در قرارداد حتما باید به این نکته اشاره شود که مراجع به درستی تمام ماهیت کوچینگ را درک کرده است و می‌داند که کوچینگ تراپی، مشاوره یا گرفتن راهکار و راهنمایی نیست. این اولین موردی است که باید در قرارداد شفاف شود تا که هم مسئولیت اخلاقی و هم مسئولیت هدف جلسات از روی دوش کوچ برداشته شود و مراجع هم به آگاهی کامل از اتفاقات پروسه‌ی کوچینگ دست پیدا کند.

  • قرار است به کجا برسیم؟

دومین نکته‌ای که در قرارداد باید ذکر شود ذکر این نکته است که شما بعنوان یک کوچ روی چه چیزی و چه موضوعی قرار است با هم صحبت کنید و قرار است که چه چیزی را مورد بررسی قرار دهید. 

در واقع شما حدودِ یک جلسه‌ی کوچینگ را به این صورت که چه چیزی مناسب است و چه چیزی مناسب نیست، در قرار داد و صحبت‌های اولیه ذکر می‌کنید. مسئولیت‌های شما در کوچینگ، تماما در قرارداد ذکر می‌شود و غیر از آن چیزی که در قرارداد ذکر شده است، عملا نه مسئولیت شماست و نه مسئولیت مراجع شما.

  • قرارداد جز به جز

برای بستن قرارداد کوچینگ، حتما بندی را باید به مدت زمان هر جلسه، زمان برگزاری هر جلسه، تعداد هر جلسه، نوع برگزاری، فضا و مکان برگزاری جلسه و ابزارهای مورد نیاز جلسه کوچینگ، اختصاص بدهید. در واقع این برنامه ریزی علاوه بر اینکه می‌تواند پلن کاری شما را مشخص کند، می‌تواند به نظم فکری مراجع شما نیز کمک کند.

کاشت بذر اعتماد و امنیت

کوچینگ و اعتماد دو مفهوم غیر قابل تفکیک از یکدیگرند. اگر فرض را بر این بگذاریم که کوچ، یک ابزار رشد و یک تکیه گاه برای رسیدن به خواسته‌ها و مطلوب یک مراجع باشد، باید به این نکته هم اشاره کنیم که این اتفاق صورت نمی‌گیرد، تا زمانی که اول از همه مراجع به کوچ، بعنوان کسی که او را به نقطه مطلوب می‌رساند، اعتماد داشته باشد.

اعتماد را اگر از پروسه‌ی کوچینگ حذف کنیم، چیزی جز یک گفتگوی بی نتیجه و بی هدف باقی نمی‌ماند. در واقع اعتماد به کوچ است که به جلسه کوچینگ و مسیر کوچینگ اهمیت میدهد و مراجع به وسیله این اعتماد و به پشتوانه امنیتی که در گفتگو احساس می‌کند به نتیجه امیدوار می‌شود و مسیر را طی می‌کند. اما یک کوچ برای این که بتواند این بذر را در دل مراجع بکارد، نیاز دارد که به یک سری از مسائل توجه کند.

  • لطفاً بپذیر

اولین نکته‌ای که یک کوچ در مسئله‌ی کاشت بذر اعتماد و امنیت باید به آن توجه کند، بحث پذیرش مراجع با تمام خصوصیات اوست. شما بعنوان یک کوچ این مسئولیت را دارید که به اصطلاح ” تمامیت وجودی مراجع” را بپذیرید. این به چه معناست؟ 

به این معناست که زمانی که یک مراجع به نزد شما می‌آید، شما این مسئولیت را دارید و این یکی از صلاحیت‌های شماست که تمام اعتقادات، عقاید، باورها، دین، مذهب، گرایشات و… سایر مواردی از این دست را بپذیرید و این امنیت را به مراجع بدهید که تحت هیچ شرایطی این مسائل برای شما بعنوان یک کوچ اهمیتی ندارد و شما از دید یک انسان، همه این موارد را پذیرفته و دنبال یک رابطه انسانی با او هستید.

  • احترام بگذار

دومین نکته احترام به هویت ظاهری مراجع است. یک مراجع می‌تواند پوشش متفاوتی داشته باشد یا حتی دچار نقص و ناتوانی جسمی باشد. هیچ کدام از این مسائل نباید بر روی روند کوچینگ شما تاثیر بگذارد.

  • تشویق کن!

سومین نکته بحث تشویق مراجع است. یکی از راه‌هایی که ما می‌توانیم اعتماد و امنیت را در مراجع خودمان ایجاد کنیم، بحث تشویق مراجع است. اما تشویق، صرفا به این معنی نیست که شما با جملاتی مثل ” آفرین” این تشویق را انجام دهید. بحث تشویق خیلی گسترده تر از این مسائل است. 

بهترین نوع تشویق، خصوصا در دیدارهای اول، این است که شما روی استعدادهای مراجع خودتان توجه ویژه‌ای داشته باشد. استعداد، هوش، نوع نگرش خاص و مسائلی از این دست که عمدتا کم تر به آن‌ها توجه شده است، می‌توانند گزینه‌های خوبی برای ایجاد انگیزه برای اعتماد و حس امنیت بیشتر باشد.

  • اعتماد به دریافت نتیجه

بعد از این که مسئله اعتماد در دیدارهای اول ایجاد شد، بحث دیگری ایجاد می‌شود و آن اعتماد به دریافت نتیجه است. هر مراجعی طبیعتا این انتظار را دارد که بعد از مدتی، پیشرفت‌هایی در زندگی خود داشته باشد. اما شما بعنوان یک کوچ، به این نکته واقف هستید که پیشرفت‌ها به عوامل گوناگونی بستگی دارد. 

بیشتر بخوانید
سوال قدرتمند در کوچینگ

اما برای اینکه این عوامل مانع مسیر کوچینگ نشود، شما بعنوان یک کوچ باید یک مسئولیت مهم را به عهده بگیرید و آن درک، تشویق، احساس همدردی و پشتیبانی همیشگیِ مراجع است. هر میزان که شما بتوانید مراجع را در مسیری که حرکت می‌کند، بیشتر پشتیبانی کنید، صلاحیت خود را به عنوان یک کوچ بیشتر و بیشتر ثابت کرده‌اید.

حضور موثر در فرآیند کوچینگ

بحث حضور موثر نه تنها یکی از صلاحیت‌ها و شایستگی‌های یک کوچ می‌باشد، بلکه در عین حال یکی از چالش برانگیز ترین بخش‌های فعالیت کوچینگ نیز محسوب می‌شود. یک کوچ، زمانی می‌تواند مهار جلسات کوچ را در دست خودش داشته باشد که یک حضور موثر در فرآیند کوچینگ داشته باشد.

این حضور موثر شامل دو مسئله اساسی می‌شود. مسئله اول این است که شما باید مهارت‌های کوچینگ را بیاموزید. ما مهارت‌های کوچ را به طور مفصل در مقالات بخش کوچینگ برایتان آماده کرده‌ایم. اما در کنار مهارت‌های کوچینگ، نکاتی هم وجود دارد که باعث می‌شود، حضور موثر تری از کوچ مشاهده شود.

  • متمرکز باش

اولین اصل در حضور موثر در فرآیند کوچینگ این است که شما تمرکز خودتان را تمام وقت به جلسه اختصاص دهید. این مسئله را به طور مفصل در بحث مهارت گوش شنوا توضیح داده‌ایم. اما برای اینکه یک یادآوری در این حوزه باشد، باید بگوییم که وقتی که یک کوچ در جلسه کوچینگ قرار می‌گیرد، تمام دغدغه‌ی او باید مراجع باشد.

 به جز مراجع به چیز دیگری نباید توجه کند و چیزی جز مراجع نیز نباید در ذهن او باشد. هر اتفاقی در جلسه کوچینگ، که باعث از بین بردن تمرکز می‌شود باید حذف شود و اگر یک کوچ عمدا و از روی بی حوصلگی، تمرکز خود را بر روی جلسه نگذارد، به مراجع و روند کوچینگ خیانت کرده است و از سوی دیگر صلاحیت کوچینگ را نیز ندارد.

  • احساساتت را وارد بازی نکن!

یک کوچ برای اینکه بتواند فرآیند کوچینگ را درست و بدون حاشیه دنبال کند، باید به این نکته توجه داشته باشد که هیچ وقت احساسات خود را دخیل در پروسه کوچینگ نکنید. احساسات تا به جایی خوب هستند که شما حرف طرف مقابل را درک کنید. اگر این احساسات به نقطه‌ای برسند که شما از حدود جلسه کوچینگ خارج شوید، طبیعتا دیگر تمرکز جلسه و حضور موثر در فرآیند کوچینگ وجود ندارد.

  • حضور مؤثر

آزادی بیان، قدرت تفکر و همچنین ایجاد فضایی برای سکوت و فکر کردن، بخشی از حضور موثر در فرآیند کوچینگ است. بعضی‌ها از کوچ‌ها به این مسئله فکر می‌کنند که برای برگزاری جلسه کوچینگ فقط باید حرف بزنند یا باید داینامیک و تحرک جلسه را در بالاترین سطح قرار دهند. اما حقیقت این نیست. حقیقت اینه که تمرکز با حفظ تعادل بین سکوت، شنیدن، حرف زدن و پرسش کردن اتفاق می‌افتاد.

حضور موثر در فرآیند کوچینگ

بحث حضور موثر نه تنها یکی از صلاحیت‌ها و شایستگی‌های یک کوچ می‌باشد، بلکه در عین حال یکی از چالش برانگیز ترین بخش‌های فعالیت کوچینگ نیز محسوب می‌شود. یک کوچ، زمانی می‌تواند مهار جلسات کوچ را در دست خودش داشته باشد که یک حضور موثر در فرآیند کوچینگ داشته باشد.

این حضور موثر شامل دو مسئله اساسی می‌شود. مسئله اول این است که شما باید مهارت‌های کوچینگ را بیاموزید. ما مهارت‌های کوچ را به طور مفصل در مقالات بخش کوچینگ برایتان آماده کرده‌ایم. اما در کنار مهارت‌های کوچینگ، نکاتی هم وجود دارد که باعث می‌شود، حضور موثر تری از کوچ مشاهده شود.

  • متمرکز باش

اولین اصل در حضور موثر در فرآیند کوچینگ این است که شما تمرکز خودتان را تمام وقت به جلسه اختصاص دهید. این مسئله را به طور مفصل در بحث مهارت گوش شنوا توضیح داده‌ایم. اما برای اینکه یک یادآوری در این حوزه باشد، باید بگوییم که وقتی که یک کوچ در جلسه کوچینگ قرار می‌گیرد، تمام دغدغه‌ی او باید مراجع باشد.

 به جز مراجع به چیز دیگری نباید توجه کند و چیزی جز مراجع نیز نباید در ذهن او باشد. هر اتفاقی در جلسه کوچینگ، که باعث از بین بردن تمرکز می‌شود باید حذف شود و اگر یک کوچ عمدا و از روی بی حوصلگی، تمرکز خود را بر روی جلسه نگذارد، به مراجع و روند کوچینگ خیانت کرده است و از سوی دیگر صلاحیت کوچینگ را نیز ندارد.

  • احساساتت را وارد بازی نکن!

یک کوچ برای اینکه بتواند فرآیند کوچینگ را درست و بدون حاشیه دنبال کند، باید به این نکته توجه داشته باشد که هیچ وقت احساسات خود را دخیل در پروسه کوچینگ نکنید. احساسات تا به جایی خوب هستند که شما حرف طرف مقابل را درک کنید. اگر این احساسات به نقطه‌ای برسند که شما از حدود جلسه کوچینگ خارج شوید، طبیعتا دیگر تمرکز جلسه و حضور موثر در فرآیند کوچینگ وجود ندارد.

  • حضور مؤثر

آزادی بیان، قدرت تفکر و همچنین ایجاد فضایی برای سکوت و فکر کردن، بخشی از حضور موثر در فرآیند کوچینگ است. بعضی‌ها از کوچ‌ها به این مسئله فکر می‌کنند که برای برگزاری جلسه کوچینگ فقط باید حرف بزنند یا باید داینامیک و تحرک جلسه را در بالاترین سطح قرار دهند. اما حقیقت این نیست. حقیقت اینه که تمرکز با حفظ تعادل بین سکوت، شنیدن، حرف زدن و پرسش کردن اتفاق می‌افتاد.

فعالانه گوش بدهید

گوش دادن فعال، همان مبحث گوش شنوا است که مقاله کاملی از آن را در اختیارتان قرار دادیم. اما به طور خلاصه باید بگوییم که یکی از مهم ترین بخش‌های فرآیند کوچینگ این است که شما فعالانه به مراجع خودتان گوش بدهید. یک مراجع تنها با تجزیه و تحلیل داده‌هایی که شما در اختیار میگیرید، می‌تواند در فرآیند کوچینگ قرار بگیرد و به نتیجه مطلوب برسد.

پس شما باید این فرآیند دریافت داده را طی کنید و بهترین راه برای جمع کردن داده این است که شما خوب گوش بدهید. برای گوش شنوا ما شش اصل قائل هستیم.

  • گوش دادن کافی نیست

اصل اول این است که گوش دادن به تنهایی کفایت نمی کند. گوش دادن زمانی موثر می‌شود که شما با تمرکز و به نیت جمع آوری اطلاعات و کمک به مراجع شروع به گوش دادن به مراجع کنید. اگر شما به قصد رفع مسئولیت اینکارو کنید یا اینکه بخشی از گفتگوها را از دست بدهید، تحت هیچ شرایطی نمی‌توانید صلاحیت خود به عنوان یک کوچ را به عالی ترین شکل ممکن به ثمر برسانید.

  • قضاوت ممنوع

اصل دوم این است که هیچ وقت گوش دادن نباید باعث قضاوت بشود. یک کوچ به هیچ وجه قرار نیست از روی اطلاعاتی که یک مراجع به او میدهد، تصمیم به قضاوت بگیرد و حکم صادر کند. یک کوچ باید به خوبی به این نکته آگاه باشد که تحت هیچ شرایطی کوچینگ، جای قضاوت کردن نیست.

  • چه زمانی بشنویم

سومین اصل، بحث واکنش هاست. وقتی صحبت از گوش شنوا می‌کنیم، هیچ گاه منظورمان این نیست که ما فقط باید به مراجع گوش بدهیم و فقط باید حرف مراجع را بشنویم، نه اصلا به این معنی نیست. در واقع گوش شنوا مهارتی است که ما طی آن یاد میگیریم چطور و چه زمان حرف بزنیم و چطور و چه زمان شنونده باشیم.

بیشتر بخوانید
تغییر دیدگاه در کوچینگ

 پس ما باید در یک زمان درست، واکنش‌هایی را به مراجع داشته باشیم که بتوانیم به بهترین شکل گفتگو را ادامه بدهیم. یک گفتگو زمانی ادامه پیدا می‌کند و زمانی یک بازدهی عالی دارد که شما بتوانید مراجع را به وجد بیاورید تا راحت تر صحبت کند و تمام جزئیات را در اختیار شما قرار دهد. یکی از راه‌ها این است که شما از جملات تاییدی مثل ” بله درسته”، ” میفهمم” و مشابه این‌ها استفاده کنید و راه دوم اینه که از سوال‌های کارگشا استفاده کنید که ما به طور کامل در مقاله گوش شنوا به آن پرداخته‌ایم.

  • احساسات را به درستی بیان کن 

اصل چهارم این است که شما احساسات خودتان را به درستی بیان کنید. طبیعی است که هر گوینده‌ای منتظر دریافت بازخورد است و کسی که بعنوان یک مراجع نزد شما می‌آید، دوست دارد که به حرف‌هایش بازخورد بدهد. از سمت دیگر، مراجعین یک کوچ عمدتا احساسات مختلفی را تجربه می‌کنند چون اولین نشانه تغییر در تفکر، در احساسات بروز پیدا می‌کند.

 همین مسئله کافی است که یک کوچ صلاحیت خودش را به مراجع نشان دهد و آن بازخورد و ارائه و بیان احساسات می‌باشد. در واقع مثالی که همیشه زده می‌شود این است که اگر مراجع شما یک دوره بد مالی را گذرانده است و حالا از آن دوره می‌گوید، شما به او بازخورد بدهید و احساساتش را درک کنید. اگر به دنبال یک تغییر است، شما احساساتش و شور و شوقش را درک کنید.

  • خلاصه ای را ارئه بده!

اصل پنجم در بحث گوش شنوا این است که حتما خلاصه‌ای از بحث را ارائه کنید. در پایان هر جلسه شما به عنوان کسی که به دقت به حرفهای مراجع گوش داده‌اید، باید یک خلاصه از اتفاقات داخل جلسه به مخاطب ارائه کنید تا که ذهن مخاطب به این نکته واقف شود که هم شما به طور فعالانه به حرف‌هایش گوش داده‌اید و هم اینکه حالا کلیت مطلب را درک کرده‌اید و آماده‌اید که فرآیند کوچینگ را شروع کنید.

 بهترین راه این است که در یکی دو دقیقه، تنها سرفصل‌های اساسی و اصلی گفتگو را اعلام کنید تا یک جمع بندی کلی از بحث در اختیار شما و مراجع باشد. این اتفاق دو حسن دارد. یک اینکه شما به یک جمع بندی کلی میرسید و مهارت گوش شنوا را به درستی انجام داده‌اید و دو اینکه اگر نکته‌ای جا مانده باشید یا مورد توجه شما قرار نگرفته باشد، مراجع به شما می‌گوید و آن نکته را اصلاح می‌کند. این دقیق ترین روش برای جمع بندی بحث و خلاصه کردن گفتگو است.

  • نتیجه گیری کن

اصل ششمی که وجود دارد این است که در آخر هر جلسه باید نتیجه‌ای از گفت و شنودی که داشته‌اید را بیان کنید. یکی از اشتباهاتی که در جلسه‌های کوچینگ رخ میدهد این است که کوچ بعد از شنیدن کل ماجرا، به جای اینکه یک نتیجه گیری از بحث داشته باشد، به دلیل کمبود وقت یا هر دلیل دیگری، بحث را به یک جلسه دیگر موکول می‌کند.

 در واقع هر چیزی که در جلسه بیان شده، اگر به طور فعالانه شنیده شده باشد، در پایان جلسه باید با نتیجه گیری روبرو شود. نتیجه گیری بخشی از فرآیند کوچینگ است و مراجع این حق را دارد که با نتیجه گیری شما احساس کند که چقدر به مطلوب خودش نزدیک تر شده است.

آگاهی ایجاد کنید

وظیفه‌ی یک کوچ ایجاد آگاهی است. در واقع صلاحیت یک کوچ این است که آگاهی ایجاد کند تا که مراجع خودش بتواند به نتیجه‌ای مطلوب برای زندگیش برسد. بگذارید یک مقدار این قضیه را کمی برایتان باز کنیم. اگر به پروسه کوچینگ آگاه باشید، حتما به این درک رسیده‌اید که یک کوچ در فرآیند کوچینگ،

هیچ گاه دخالتی  در پروسه تصمیم گیری نمی‌کند و هیچ گاه هم قرار نیست که برای دیگران تعیین تکلیف کند و یا مشاوره ارائه دهد. کوچ به طور مستقیم روی آگاهی مراجع کار می‌کند. روی آگاهی مراجع سرمایه گذاری میکند تا که مراجع به مطلوب خودش برسد. حالا یک کوچ برای اینکه این صلاحیت را به درستی انجام دهد، باید چند مورد را مورد توجه قرار دهد.

  • نکته اول این است که بدون اینکه کوچ قضاوتی از مراجع داشته باشد و یا اینکه بخواهد دخالتی انجام دهد، باید صحبت را به گونه‌ای تنظیم کند که با توجه به تجربه‌ها و توانایی‌های مراجع، بهترین تصمیم گرفته شود.
  • کوچ، زمانی این صلاحیت را بدست می‌آورد که خودش را نسبت به یک تفکر معقول مسئول ببیند. پس یک کوچ تلاش می‌کند که به درست ترین شیوه ممکن آگاهی را به سمتی هدایت کند که جریان تفکر معقول ایجاد شود.
  • کوچ هر کاری می‌کند تا که هر جلسه کوچینگ با یک پیشرفت هر چند کوچک روبرو شود. پیشرفت هر جلسه وابسته به تلاشی هست که یک کوچ در مسیر ایجاد آگاهی می‌کند.

به رشد مراجع کمک کنید

یکی از صلاحیت‌های یک کوچ این است که مراجع را به مطلوب برساند و تا زمانی که به این مطلوب دست پیدا نکرده است، از هدف خود دست نکشد. یکی از بزرگترین اشتباهاتی که بعضی از کوچ‌ها مرتکب می‌شوند این است که فکر می‌کنند تنها مسئولیتی که بر روی دوششان است، برگزاری جلسه کوچینگ است،

در حالی که این تنها بخشی از مسئولیت‌های یک کوچ است. مسئولیت اصلی کوچ که یک صلاحیت برجسته است، مسئله رشد و نتیجه گیری از جلسه کوچینگ است. یک جلسه کوچینگ، باید به نتیجه ختم شود، مگر اینکه خود مراجع دیگر نخواهد به روند کوچینگ ادامه دهد.

اما یک شرایط دیگر هم وجود دارد و آن مربوط به زمانی می‌شود که شما در شرایطی قرار میگیرید که احساس می‌کنید بعنوان یک کوچ، دیگر قادر به این نیستید که جلسه‌ها را پیش ببرید و آگاهی لازم را ندارید. از این رو باید جلسه را به یک کوچ حرفه‌ای تر واگذار کنید و از این کار نباید ابایی داشته باشید. چرا؟

 به این دلیل که شما متعهد شده‌اید که تمام وقت خودتان را صرف پیشرفت و رشد مراجع کنید. پس هیچوقت نباید به هیچ دلیلی، چه مالی، چه اعتباری و چه حتی مسئله غرور یا مسائل احساسی، از رشد مراجع جلوگیری کنید.

2 پاسخ

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.